Challenge Accepted!

Posted on Updated on

Μια μέρα, κάπως χωρίς να το πολυσκεφτείς ξεκινάς να τρέχεις. Στην αρχή, κάνεις κάτι 5άρια όπου προσπαθείς να μη χάσεις την αναπνοή σου. Σιγά σιγά, μόλις αισθανθείς λίγο πιο σίγουρος, ανεβάζεις την ένταση, την απόσταση. Κάνεις το πρώτο 10άρι και το γιορτάζεις με μια τεράστια μακαρονάδα, γιατί τόση ώρα έτρεξες, τόσο ίδρωσες, δε μπορεί κάτι έκαψες (895 kcal για την ακρίβεια).

ImageΟ καιρός περνάει και καθώς έρχεται ο χειμώνας, βγαίνεις να τρέξεις με φόρμες και κάτι βαριά φούτερ γιατί κρυώνεις. Μετά μαθαίνεις. Αφήνεις τα πολλά ρούχα σπίτι. Εξοπλίζεσαι. Τα κολάν είναι μεγάλη εφεύρεση. Καταλαβαινεις πως το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων δεν είναι απλά το ένα πόδι μπροστά απο το άλλο. Μαθαίνεις τι να φοράς, πως να πάτας, πως να βελτιώνεις τη στάση σου, πως να αναπνέεις, που να επιταχύνεις και που όχι, πως να συγκεντρώνεσαι. Αρχίζεις να ψάχνεις σχετικά site και άρθρα στο δίκτυο. Γράφεσαι σε ένα σύλλογο κι ας είσαι μοναχικός (και δρομέας, και άνθρωπος).

Βάζεις στόχο ένα μαραθώνιο, το πρόγραμμα αρχίζει να πυκνώνει. Το πράγμα σοβαρεύει. Ζυγίζεσαι πρωι και βράδυ, πριν και μετά το τρέξιμο. Προσέχεις τη διατροφή σου ακόμα παραπάνω. Με παγωνιά ή καύσωνα, βροχή ή αέρα, ή και τα δύο, συννεφιά ή ήλιο, στη πόλη σου ή σε ταξίδι θα βγεις να τρέξεις. Θα κάνεις τα χιλιόμετρα που έχεις βάλει στόχο. Άλλες φορές ανάλαφρα και γρήγορα, χωρίς καν να λαχανιάσεις και άλλες φορές βαριά και κουρασμένα. Όλες οι μέρες δεν είναι ίδιες, αλλά όλες οι μέρες είναι μέρες προπόνησης.

Η μέρα του αγώνα φτάνει και γεμάτος άγχος ξεκινάς από τα αξημέρωτα για τον πρώτο σου μαραθώνιο. Οι πιο παλιοί είναι εκεί για να σε εμψυχώσουν. Να σε συγχαρούν που έφτασες ως εκεί. (Δεν είναι λίγο). Η εκίνηση θα δωθεί και θα ξεχυθείς μαζί με εκατοντάδες, ή και χιλιάδες, στο δρόμο. Η συγκίνηση που νιώθεις στα πρώτα χιλιόμετρα του αγώνα, συγκρίνεται μόνο με αυτή που νιώθεις στον τερματισμό του. Τρέχεις (άντε μπορεί να περπατήσεις και λίγο) 42 χιλιόμετρα και τερματίζεις. Είτε τερμάτισες όσο ακόμα τα κανάλια ήταν εκεί (κάτω απο 3 ώρες), είτε όταν οι περισσότεροι είχαν φύγει και οι κουρασμένοι εθελοντές περίμεναν εσένα, τερμάτισες και αυτό αρκεί. Και τώρα;

mountain-trail-run-695641-swΑπολαμβάνεις τα συγχαρητήρια, τη χαρά του ότι νίκησες τον εαυτό σου, το μικρό μερίδιο δόξας που δίκαια σου αποδίδεται. Και μόλις τα πόδια σου σταματήσουν να πονάνε τόσο πολύ αρχίζεις να σχεδιάζεις το επόμενο βήμα. Πότε είναι ο επόμενος αγώνας; Που; Ο χρόνος σου, αρχίζει να φαντάζει πολύ αργός. Πρέπει να τον κατεβάσεις.Το ημερολόγιό σου αρχίζει να γεμίζει με αγώνες και προγράμματα προπόνησης. Βαριέσαι το ξεχύντι, δεν αντέχεις το ποτό, σε ενοχλεί ο καπνός. Ο Μαραθώνιος αρχίζει να σου φαίνεται κάτι φυσιολογικό. Το έχεις κατακτήσει. Τώρα όμως πρέπει να διατηρήσεις αυτό που κατέκτησες και να το βελτιώσεις. Η πρόκληση δεν σταματάει ποτέ. Καλύτεροι χρόνοι, νέοι αγώνες σε άλλες πόλεις, νέες εμπειρίες. Είναι δυνατόν να μη τρέξεις στην Αθήνα; Στην αυθεντική διαδρομή που έδωσε το όνομα της στο αγώνισμα;

Κάπου σε αυτό το σημείο ίσως ανακαλύψεις το βουνό, ίσως και όχι. Απότομες κλίσεις, δύσβατα μονοπάτια, πέτρα, βράχια, χώμα, λάσπες. Δύσκολα εδάφη και συνεχείς εναλλαγές του ρυθμού. Διαφορές θερμοκρασίας. Προσανατολισμός. Πλέον μετράς και τις υψομετρικές διαφορές όχι μόνο τις αποστάσεις. Το βουνό θα σου δώσει τη συγκίνηση που ψάχνεις. Μπορεί στην Ελλάδα να μην έχουμε Άλπεις αλλά έχουμε αρκετά μυθικά βουνά.

Σέιχ Σου, Μέτσοβο, Ζαγόρι, Όλυμπος, Ροδόπη. Τα βουνά περιμένουν. Challenge accepted.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ:

Ο Κλασσικός Μαραθώνιος από έναν αργό δρομέα

Τρέχοντας

Τι έμαθα από το τρέξιμο

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s