Τρέχοντας στο Ζαγόρι

Posted on Updated on

10585244_10152547319283908_1710137448_oΤο Σαββατοκύριακο δεν ξεκίνησε καλά. Κάτι άσχημα νέα, κάτι αδιαθεσίες, κάτι η τετράωρη οδήγηση μέσα στη ζέστη, φτάσαμε στα Ζαγόρια πάνω που έπεφτε το βράδυ. Η Ελεάνα με πυρετό, εγώ να σιχτιρίζω την τύχη μας, έβγαλα τη νύχτα δύσκολα.

Σηκώθηκα στις 4.30, μισή ώρα πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι και άρχισα να αρματώνομαι. Η καλή κυρία του ξενώνα είχε φροντίσει να ετοιμάσει το πρωϊνό μας από το βράδυ.

Ξεκινήσαμε για τους Κήπους όπου θα δινόταν η εκκίνηση, μια ευχάριστη και χαρωπή παρέα 3 δρομέων. Οι δυο από μας αρκούντως ανυποψίαστοι, ορεξάτοι μέσα στην άγνοια μας. Συμπέρασμα: 10564045_10152547319208908_1557977884_oΤο πρωί στο βουνό κάνει κρύο, όχι απλά δροσιά. Ευτυχώς που ήταν ανοιχτό το καφενείο και λουφάξαμε μέσα. Σε λίγο πήραμε θέση στην εκκίνηση και αρχίσαμε το καλαμπούρι με τους υπόλοιπους και τις απαραίτητες selfies για να ικανοποιήσουμε τη ματαιοδοξία μας.

Ο αγώνας ξεκίνησε κατά τις 7.00 και ξεχυθήκαμε στο βουνό. Το δύσκολο terrain φάνηκε από την αρχή με το βρεγμένο χώμα να γλιστράει και τα πατήματα να βγαίνουν δύσκολα. Η βροχή της προηγούμενης ημέρας δε βοήθησε. 10572790_811654832191846_1444624677_nOι πέτρες στην κοίτη του ΒοΪδομάτη δε βελτίωσαν την κατάσταση. Μεγάλες και ασταθείς δεν σου προσέφεραν καμιά σιγουριά. Ανεβήκαμε μέχρι το Μικρό Πάπιγκο αρκετά καλά για τα δεδομένα μας. Το τραπέζι της τροφοδοσίας ήταν στρωμένο. Το καλύτερο “πιάτο” με μεγάλη διαφορά, η βραστή πατάτα με χοντρό αλάτι και το καρπούζι. Μεγάλη υπόθεση το αλάτι.

10421566_10152539682113908_9137704370717762547_n

Κάναμε τον υπολογισμό. Είχαμε καλύψει τα πρώτα 22km περίπου σε ένα τρίωρο. Θέλαμε άλλα 6km για την κορυφή και το καταφύγιο της Αστράκας. Το τρέξιμο μετατράπηκε σε γρήγορο ορειβατικό βάδην και κατέληξε σε αγωνιώδες σκαρφάλωμα. Το τοπίο όμως μας αποζημίωνε.

Μια οικογένεια Άγγλων τουριστών κάνει πικνικ δίπλα στο μονοπάτι. Σου ´ρχεται να ξαπλώσεις στις κουβερτούλες τους και να αποκοιμηθείς στον ίσκιο.

Οι πρώτοι αθλητές των 80km αρχίσαν να κατεβαίνουν. “Ογδοντάρης κατεβαίνει” φώναζαν ο μπροστινοί μας και όλοι παραμερίζαμε για να περάσουν τρέχοντας τα “θηρία” που είχαν κοντά 40km στα πόδια και συνέχιζαν για άλλα τόσα. “Καλή δύναμη”, “καλή συνέχεια”, “καλό τερματισμό” (λίγο πρόωρο αυτό). Τέτοια αβροφροσύνη και σεβασμό, τα συναντάς στο βουνό.

Μέχρι να φτάσουμε στο καταφύγιο της Αστράκας και στη 2η βραστή πατάτα που συνάντησα στη διαδρομή, είχα σχεδόν στεγνώσει από ενέργεια. Ένα 3’ διάλειμμα με Coca Cola, αλμυρά κράκερ και φυσικά πατάτα, με επανέφεραν. Απορώ πως ο Δημήτρης, φίλος παιδικός και συναθλητής, αρκείται σε λίγο καρπούζι. Και εκείνος απορεί πως μπορώ και τρώω τόσο πολύ στις τροφοδοσίες.  Ακολουθώ τον απλό κανόνα. Όταν βρίσκω φαγητό τρώω.

Είμαστε πολύ ικανοποιημένοι από το χρόνο μας. Κοντά στις 5.00 ώρες και σχετικά ξεκούραστοι παρά την ατελείωτη ανηφόρα. Μας βλέπω στο 7ωρο του λέω. Κούνια που με κούναγε. Βεβαιώνουμε μάλιστα και τηλεφωνικά το κοινό μας πως φτάνουμε σύντομα. Στο καταφύγιο συναντάμε και την ψυχή του ΣΔΥΘ, τον Δημήτρη Λαμπρινίδη. Αναμετρίεται με τον άθλο των 80km. Του χρόνου θα ανεχτείς και εμάς Δημήτρη.

Κατεβαίνουμε στο Μέγα Λάκο και φτάνουμε (όχι χωρίς κόπο) στον 6ο σταθμό στη Λούτσα Ρομβόζι. 10577577_10152547314558908_1138633621_oΤελειώσαμε λέμε, τώρα αρχίζει το εύκολο. Από δω και μπρος μόνο κατάβαση. Δε μας τα ‘πανε καλά. Το terrain δυσκολεύει κι άλλο με αιχμηρές πέτρες και κακοτράχαλο μονοπάτι. Αναρωτιόμαστε πως μπορούν και τρέχουν σε τέτοιο έδαφος.

Η τιμωρία συνεχίζεται με μικρές και επίπονες αναβάσεις που συνοδεύονται από πολύ τεχνικές καταβάσεις. Φτάνουμε στον 7ο σταθμό (Αυγερινό) και ο Δημήτρης διαμαρτύρεται στα παιδιά της υποστήριξης. “Πολύ ανηφόρα ρε παιδιά…. δε μας τα ‘πατε καλά”. 10486072_10152550898753908_4686611409700798182_nΟ υπεύθυνος του σταθμού τον διορθώνει. “Το νουμεράκι στη ταμπελίτσα δεν το είδες;”, “2.400 γράφει”. Έχει κάποιο δίκιο. Μας εμψυχώνουν λίγο ακόμα και συνεχίζουμε. Είμαστε στο 37,7km, πόσο δύσκολα μπορεί να είναι τα τελευταία 4km.

Εκ των υστέρων απαντάω: πολύ. Ο χωματόδρομος που βλέπαμε απο μακριά και ελπίζαμε να καταλήξουμε παρέμεινε μακρινό όνειρο. Τα τελευταία χιλιόμετρα ήταν πράγματι εφιαλτικά. Κατάβαση σε αιχμηρή πέτρα και δύσκολο μονοπάτι με την κούραση σχεδόν 7,30 ωρών και να βλαστημάμε την ώρα και τη στιγμή. Πόνος.

Μπαίνοντας στο Τσεπέλοβο, αρχίσαν τα χειροκροτήματα από τους κατοίκους και θαμώνες των καταστημάτων. Τερματίζουμε λίγο μετά τον Θεωδορακάκο (νικητή στα 80km), απλά αυτός ξεκίνησε 2 ώρες πριν και έτρεξε τα διπλάσια χιλιόμετρα απο μας. Unreal.

10581194_811202975570365_1450685208_oΠέφτω στο χώμα εξαντλημένος. 42km και 2.400 θετική υψομετρική, ένα μικρό πέσιμο, πολλά νερά, πολλή βραστή πατάτα, πολλά σιχτιρίσματα, ένα ζευγάρι asics για απόσυρση. Τέλειωσε κι αυτό. Επιστρέφοντας στους Κήπους όπου είχαμε αφήσει το αυτοκίνητο, με το βανάκι της διοργάνωσης, στριμωγμένοι με άλλους φίλους και συναθλητές, αρχίσαμε να συζητάμε για τους επόμενους αγώνες. Όλυμπος, Ροδόπη, την απαραίτητη στάση στην Κλασσική διαδρομή της Αθήνας για να ξαναζήσουμε μοναδικές εμπειρίες.

10567744_10152549149798908_1828171454_oΤο διήμερο δεν είχε τελειώσει όμως. Την επόμενη μέρα είχαμε και εκπροσώπηση στα 21km με την Ελεάνα να έχει συνέλθει από τον πυρετό της Παρασκευής και να είναι αποφασισμένη να τρέξει. Σήμερα γίνεται χαμός στην εκκίνηση. Οι μικρότεροι αγώνες συγκεντρώνουν φυσικά πολύ κόσμο.
Η εκκίνηση δίνεται και το πλήθος ξεχύνεται. Εγώ επιστρέφω στον Ξενώνα για να απολαύσω το πλούσιο πρωινό που δεν μπόρεσα την προηγούμενη μέρα.

Συζητάμε για τη διαδρομή των 21km και κρίνουμε ότι πρέπει να αναμένουμε τον τερματισμό της αθλήτριάς μας στο 4ώρο.  Ξεκινάω για να πάρω θέση στην αψίδα του τερματισμού. Η ώρα περνάει και δεν τη βλέπω στον ορίζοντα. Χτυπάει το τηλέφωνο. “Χάθηκα μέσα στο φαράγκι” μου λέει “και έχασα πολύ ώρα. Έρχομαι.”10588202_10152549054638908_949563380_o Μετά από 45’ και λίγο πριν τις 5 ώρες φτάνει εκνευρισμένη που έχασε το δρόμο αλλά σε πολύ καλή κατάσταση και τερματίζει μαζί με τις κοτσίδες της.

Ήταν ένα διήμερο “γεμάτο”, πλούσιο σε εικόνες και συναισθήματα. Το ορεινό τρέξιμο είναι πολύ διαφορετικό από το τρέξιμο στην πόλη. Δεν υπάρχει κοινό για να σε εμψυχώσει και να σε χειροκροτήσει παρά μόνο σε ελάχιστα σημεία, στην αρχή και το τέλος. Αν δεν έχεις ξανακάνει τον αγώνα ποτέ δεν ξέρεις τι σε περιμένει στην επόμενη κορφή. Η φύση όμως και οι εικόνες σε αποζημιώνουν. Οι δυσκολίες σε πεισμώνουν. Κι όταν τελικά τερματίσεις (όσες ώρες κι αν έχεις κάνει) ψηλώνεις λίγο.

 

ΥΓ: 

Είχαμε την τύχη και την τιμή να μένουμε στο ίδιο ξενοδοχείο με έναν από τους νικητές του αγώνα. Δεν τον γνωρίζαμε και όπως όλοι οι πραγματικοί πρωταθλητές ήταν πολύ σεμνός για να μας το πει. Μας έδωσε όμως τις πολύτιμες συμβουλές του και μας εμψύχωσε για τους επόμενους αγώνες. Τον ευχαριστώ πολύ για την παρέα και του εύχομαι νέες επιτυχίες.

Η φιλοξενία στον ξενώνα “Πρίμουλα” στα Άνω Πεδινά ήταν πραγματικά εξαιρετική και υποδειγματική. Καλό γούστο, μεράκι, καθαριότητα, εξαιρετικό φαγητό και ευγένεια που σε σκλάβωνε. Δοκιμάστε τον.

One thought on “Τρέχοντας στο Ζαγόρι

    said:
    July 29, 2014 at 09:51

    Καλημέρα Οδυσσέα, συγχαρητήρια σε όλους σας για την προσπάθεια και την επιτυχία! Σ’ ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Είναι χαρά μου να μοιράζομαι μαζί σας δυνατές και όμορφες στιγμές, που μπορούμε να ζήσουμε κυρίως σε ορεινούς αγώνες. Παίρνετε μεγάλη απόφαση για την επόμενη χρονιά στο Ζαγόρι. Τα 80 χλμ είναι ένας δύσκολος και απαιτητικός αγώνας, αλλά κι ένα μοναδικό ταξίδι γύρω από τις κορυφές της Τύμφης! Με μια καλή προετοιμασία σίγουρα θα τα καταφέρετε. Σας χαιρετώ

    Στις 11:10 μ.μ. Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014, ο/η BUSINESS & PLEASURE έγραψε:

    WordPress.com Odysseas Spyroglou posted: “Το Σαββατοκύριακο δεν ξεκίνησε καλά. Κάτι άσχημα νέα, κάτι αδιαθεσίες, κάτι η τετράωρη οδήγηση μέσα στη ζέστη, φτάσαμε στα Ζαγόρια πάνω που έπεφτε το βράδυ. Η Ελεάνα με πυρετό, εγώ να σιχτιρίζω την τύχη μας, έβγαλα τη νύχτα δύσκολα. Σηκώθηκα στις 4.30, μι”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s